Dagboek van een Alzheimerpatiƫnt

Willeke de Bruijn is een van de weinige Alzheimerpatiënten die tijdens het verloop van de ziekte een dagboek heeft bijgehouden. Dit blog bevat het dagboek van Willeke.

Willeke de Bruijn, moeder van vier, liefdevolle echtgenote van Jan. In 1992 werden Willeke en haar man opgenomen in een verzorgingstehuis omdat de verzorging van Jan te zwaar werd. Kort na de verhuizing begon Willeke vergeetachtig te worden en al snel herkende ze haar man niet meer. Eind 1993 werd ze opgenomen op de psychogeriatrische afdeling. Hoewel ze haar man niet meer herkende heeft ze haar kinderen, schoonkinderen en kleinkinderen nog lang herkend. Ondanks de ziekte van Alzheimer was ze nog lang in staat mee te helpen met huishoudelijke karweitjes. 

Willeke was altijd opgewekt en vriendelijk tegen bewoners, personeel en bezoek. Mede daardoor lukte het haar om kort na opname in de psychogeriatrische afdeling met bezoekers mee naar buiten te wandelen. Willeke is toen verdwaald en enkele uren later teruggevonden, pratend in een aanleunflat. Onderweg is ze bijna aangereden bij het oversteken. Niet wetende dat Willeke aan Alzheimer leed werd de bestuurder boos. Dit komt terug in het dagboek als de man die met harde stem tegen haar sprak. 

De psychologe van het verpleeghuis vroeg Willeke haar gedachten op te schrijven. Ze schreef al veel op allerlei papiertjes dus een dagboek hield Willeke dan ook graag bij. Na verloop van tijd kreeg Willeke het idee dat ze voor deze psychologe, de mevrouw met het vriendelijke gezicht, werkzaam was. Hoewel haar mooie handschrift langzaam maar zeker begon te verdwijnen, heeft Willeke tot halverwege 1995 haar dagboek kunnen bijhouden. 

In 1997 overleed Willeke op 86-jarige leeftijd aan de gevolgen van Alzheimer.