Dagboek van een Alzheimerpatiƫnt

Verkering

17-02-2011 / 09:48 uur(0 reacties / reageer hier)

Geachte Heeren, mag ik u 'n vervelende aanleggen! We hadden verkering, maar barsten ineens alles.


Hij wou ineens niets meer van me weten, zelfs niets van zijn mooie vogeltje dat de hele dag lekker heen en weer vloog. Mocht ik hebben, alleen omdat mijn eigen Vader voor mij 't geld wat ik moest betalen voor mij betaalde waar ik zeer gelukkig mee was. Maar nee hij was er niets mee te spreken!

Een lange omgang met elkaar zegt niets wanneerje niets om je meisje geeft, maar mij kon 't niet schelen want ik heb niets verkeerds gedaan, dus we zullen wel zien, wat er van komt.

Ik heb dat hele geval maar niet tegen me Vader verteld, die voelde zich blij dat hij mij kon helpen, en zodoende kan ik me af en toe eens wat aanschaffen en hoop er netjes uit te zien! Ik hoop dat die boze bui weer gauw over zal gaan. Dank u wel.

Nr. 2

Er gebeurt zoveel waarom je schrikt als je 't hoort. Ik hoop dat ik u mag blijven schrijven, dan gaat 't erge wat weg.

Ik moet u nog steeds bedanken voor wat u vorig jaar voor ons gedaan hebt. Die kwestie is gelukkig weer helemaal goed gekomen. Mag ik u blijven schrijven als er iets erg is. Bij voorbaat bedankt!

Willeke Willems

Reacties: